صبح
Saturday 23 November 2002, 11:31AM
سلام به همگي ...
آنچه كه خدمت شما عرضه مي شود ادعاي يكي از اسلام ستيزان فارسي زبان در شبكه جهاني اينترنت است كه ادعاي خود را تحت عنوان قتل عام اينگونه مطرح مي كند :
به نقل از تاريخ طبرى
مدت يك ماه يا 25 روز يهوديان در محاصره بودند و چون كار بر آنها سخت شد گفتندشان به حكم پيمبر تسليم شويد, و ابولبابه بن المنذر اشاره كرد كه حكم پيمبر كشتن است.
يهوديان گفتن: (به حكم سعد بن معاذ تسليم مىشويم.)
پيمبر اين را پذيرفت, و چون يهوديان تسليم شدند پيمبر خرى كه پالانى از برگ خرما داشت بفرستاد كه سعد را بياورند.
عايشه گويد: (زخم سعد بسته شده بود و جز خراشى پيدا نبود.)
ابن اسحاق گويد: (پيمبر مردم بنى قريظه را بيست و پنج روز محاصره كرد تا كار بر آنان سخت شد و خدا ترس در دلهاشان افكند و چنان بود كه وقتى قريشيان و عطفانيان برفتند حيى بن اخطب به سبب وعده اى كه با كعب بن اسد كرده بود به قلعه بنى قريظه در آمد. و چون يقين كردند كه پيمبر خدا باز نخواهد گشت تا كارشان را يكسره كند كعب بن اسد گفت: (اى گروه يهوديان خداى كار شما را چنان كرده كه مى بينيد, اكنون چند چيز به شما عرضه مى كنم هر كدام را مى خواهيد بر گزينيد.)
گفتند: (بگو چيست)
گفت: (يكى اينكه پيرو اين مرد(محمد) شويم و تصديق او كنيم كه معلوم داشته ايد كه او پيمبر فرستاده خداست و همانست كه وصف وى را در كتاب خويش مىيابيد بدينگونه جان و مال و زن و فرزندانتان محفوظ مىماند.)
گفتند: (هرگز از دين تورات نگرديم و دينى به جاى آن نگيريم.)
گفت: (اگر اين كار نمىكنيدبياييد زنان و فرزندان خويش را بكشيم و چيزى كه در خور اعتنا باشد پشت سر نگذاريم و شمشير بكشيم و سوى محمد و ياران او رويم تا خدا ميان ما و محمد داورى كند, اگر هلاك شديم چيزى به جاى نگذاشته ايم كه بر آن بيمناك باشيم و اگر فيروز شديم زن و فرزند توانيم يافت.)
گفتند: (اگر اينان را بكشيم پي از آنها زندگى به چه كار آيد؟)
گفت: (اگر اين كار را نيز نمىكنيد اكنون شب شنبه است و محمد وياران وى از طرف ما نگرانى ندارند و پايين رويم شايد به غافلگيرى برمحمد و يارانش دست يابيم.)
گفتند: (حرمت شنبه را بشكنيم و كارى كنيم كه گذشتگان كرده اند و مسخ شدند؟)
كمى جلوتر
و چون كار حكميت درباره بنى قريظه با سعد شد قومش بيامدند و او را بر خرى كه متكايى چرمين تو آن بود سوار كردند, سعد مردى تنومند بود, و او را پيش پيمبر آوردند و در راه بدو مىگفتند: (اى ابو عمرو ,با بستگان خويش نيكى كن كه پيمبر اين كار را به تو واگذار كرد تا به آنها نيكى كنى.)) (مازيار :حكم اعدام قبلا صادر شده بود و اينها فقط نمايش بود.)
ابو جعفر گويد: وقتى سعد پيش پيمبر و مسلمانان رسيد پيمبر گفت: (براى سالار خويش به پاخيزيد.) يا گفت: (براى بهترين مردان خودتان به پا خيزيد.) و قوم به پا خواستندو گفتند: (اى ابو عمرو, پيمبر حكميت درباره بستگانت را به تو واگذار كرده.)
سعد گفت: (به قيد سوگند پيمان مى كنيد كه به حكم من رضايت دهيد؟)
گفتند: (آرى.)
گفت: (و آنكه اينجا نشسته رضايت دارد؟)و به سوى جاى پيمبر اشاره كرد,اما از روى احترام بدو ننگريست.
پيمبر گفت: (آرى)
سعد گفت: ( حكم من اينست كه مردان را بكشند و اموال تقسيم شود و زن و فرزند را اسير كنند. )
پيمبر گفت: (حكم تو درباره يهودان همان است كه خدا از فراز هفت آسمان مىكند.)
ابن اسحاق گويد:آنگاه يهوديان را از قلعه فرود آوردند و پيمبر آنها را در خانه دختر بنى حارث يكى از زنان بنى نجار محبوس كرد, پس از آن به بازار مدينه كه هم اكنون به جاست رفت و گفت تا چند گودال را بكندند و يهوديان را بياوردند و در آ ن گودالها گردنشان را بزدندو شمار يهوديان ششصد يا هفتصد بود و آنكه بيشتر گويد هشتصد تا نهصد گويد.
هنگامى كه كعب بن اسد را با يهوديان پيش پيمبر مىاوردند بدو گفتند: (پندارى با ما چه مىكنند؟)
گفت: (در هيچ جا فهم نداريد مگر نمىبينيد كه هر كه را مىبرند برنمىگردد؟به خدا ما را مىكشند.)
و همچنان گردن يهودان را زدند تا كارشان پايان گرفت.
و به نقل از واقدى:چند روز از ذىقعده مانده بود كه پيمبر به غزاى بنىقريظه رفت و چون تسليم شدند بگفت تا در زمين گودالهابكندند و علىو زبير در حضور پيمبر گردن آنها را مىزدند
حتما هيتلر هم از روى دست محمد ديده بوده.
پاسخ شنيد <پاسخها از استاد بزرگوار آقاي < البرز > است>
تحت عنوان <جرثومه هاي فساد> :
بسم الله الرحمن الرحيم
اگر حركت معاصر صهيونيستي از ابزار (مظلوم نمائي) سرپوشي تبليغاتي بر سر جنايتها و خيانتهاي خويش مي گذارد...
و اگر اسطوره (جهنم اشويتس) و حكايت مجعول كشتار مليونها يهودي در آلمان نازي را وسيله اي مزورانه براي قتل عام يكصد ساله مردم فلسطين قرار مي دهد ... و در زير لواي اين مظلوم نمائي حمام خون را در سرزمين مسلمانان به پا ميكند . و در قرن 21 كودكان را قتل عام ميكند ، شهرها را ويران ميسازد ... در تاريخ قوم يهود هم حكايت جز اين نيست ، و خصلتهاي تزوير جنايت و خيانت خصيصه روشن اين قوم بوده است ، جريان تاريخي بني قريضه هم يك مرحله از داستان تاريخ و سرشت جنايتها و خيانتها بوده است .
داستان از كجا آغاز گرديد ؟
ابن هشام قديمي ترين منبع تاريخي اسلام از احوالات مدينه و يا يثرب پس از برپائي اولين مسجد ، شرح عهدنامه مكتوب و توافقنامه اقوام و مردمان يثرب را در همزيستي و احترام متقابل اديان به تفصيل نقل كرده است .
قسمت اول اين عهدنامه ، روابط بين مسلمين را شرح ميدهد و در قسمت آخر ، نوع روابط با يهود را اينگونه تشريح ميكند :
((( يهود با مومنان تا زماني كه در معرض تجاوز هستند ، انفاق كنند ،
يهود بني عوف گروهي از مومنان هستند ، بر دين خود خواهند بود و مسلمين هم بر دين خود هستند ،
جان و مالشان و بردگانشان از آن آنهاست ، مگر ظلمي و يا گناهي مرتكب گردند كه گناهكار به خود ستيز كرده است .
يهود بني نجار را همان خواهد بود كه بني عوف را.
و پس از آنكه عهدنامه تمامي طوايف يهود را نام برده و امان بخشيده است ، و به تمامي حقوقشان احترام گذارده ، چنين ميگويد :
و بر يهود نفقاتشان بايد همچنانكه بر مسلمين بايد ،
و در كنار يكديگر در مقابل كساني كه اين صحيفه را نقض كنند خواهند ايستاد.
و ميان آنها نصيحت و ياري بجاي ستيز خواهد بود ، و هيچ كس به يار و همپيمان خيانت نكند ،
نصرت و ياري براي مظلوم باشد ...
اما پس از اين عهدنامه يهود چه كردند ؟
و باز تحت عنوان <عهد شكني> :
بسم الله الرحمن الرحيم
گفتيم حركت الهي و نوپاي يثرب دعوت به همزيستي ، احترام اديان ، حقوق مساوي انسانها ، و عدل و قسط براي همگان كرد ، و در اين راستا ، هيچگونه تناسبي با بربريت معاصر قوم يهود در عهدنامه (بالفور) و جنايتهاي باندهاي تروريستي هاگانا كه پس از نفوذ صهيونيستها در سرزمين فلسطين به كمك انگليسيها هر روز و شب خانه هاي امن مسلمانان را بر سر زنان و كودكان خراب ميكردند نداشت .
آنروز در مدينه و اطرافش ، سه بطن و يا شاخه ، از قوم بني اسرائيل ، ميزيستند ، كه هر سه شاخه (به عهدنامه) مدني رسول الله پيوستند ، اين سه (بني النضير ) و (قريظه) و (قينقاع) بودند .
در سال چهارم هجرت حادثه زير پيش آمد ، كه قابل تامل است :
مردي از نجديان عرب ، به پيش رسول الله (ص) ميآيد ، و از او تقاضاي فرستادن پيام براي اسلام آوردن نجديان ميكند ، رسول الله 40 نفر از بهترينهاي مسلمان را به سر كرده نجديان عامر بن الطفيل ميفرستد ...عامر- عليرغم تعهدهاي امنيتي اوليه - فرستاده رسول خدا را به قتل ميرساند ، نامه را پاره ميكند ، و دست به كشتار تمامي فرستادگان صلح رسول خدا ميزند .
حال اينجا را توجه كنيد :
يكي از بازماندگان آن قتل عام خائنانه ، با دو نفر از بني عامر ، عشيره همان (عامر بن الطفيل) برخورد ميكند ... به فكر انتقام ميافتد و بهنگام خواب آندو را به قتل ميرساند .
و چون به خدمت رسول الله در ميآيد ، رسول خدا او را بدليل تعهدهاي عهدنامه گناهكار ميخواند ، و دستور پرداخت (ديه) دو مقتول را ميدهد .
در اينجا پاي قوم بني النضير يهودي اينگونه باز ميشود :
چون ميان (بني النضير) و (بني عامر) عقد و پيمان همسايگي بود ، پيامبر اكرم ، خود به سوي (بني النضير) رفته تا از آنان براي رساندن ديه آن دو مقتول از همپيمانانشان ياري بطلبد و آنان به ايشان وعده همكاري دادند .
و زماني كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) در انتظار اقامه قسط و عدل به كنار ديواري از خانه يهوديان در آمد ... يهوديان طراح توطئه و خيانت فرصت را غنيمت شمرده ، به بام آن منزل درآمدند ، كه سنگي بزرگ را بر سر رسول خدا فرود آرند ... كه اين توطئه با پيام وحي خنثي شد ، و پيامبر به مدينه بازگشت . و در مقابل عهد شكنان بني اسرائيل اولين حمله را آغاز نمود كه نتيجه آن كوچ عهدشكنان از آن سرزمين گرديد ...
در ميان اين طراحان توطئه ، سران يهودي همچون سلـلام بن ابي الحقيق - كنانة ابن الربيع و - حيي بن اخطب بودند كه در اين اولين حمله ، امان داده شده، و از صحنه توطئه به دور رانده شدند .
هماناني كه پس از اصرار بر توطئه و خيانت ، و مشاركت فعال ، در جنگهاي (احزاب) بر عليه مسلمانان ، در حمله بني قريظه به قتل رسيدند .
ادامه دارد ...
اسلام ستيز پاسخ داد :
آهان ... خوب شد عهد نامه را به خاطرم آوردى
اين عهد نامه به خوبى نشان مىده بنى نضير و بنى قريظه و بنى قنيقاع از قبل توسط محمد نشون شده بودن.
متن عهد نامه: (قسمت مخصوص يهوديان)
يهوديان بنى عوف امتى هستند متحد با مومنان, يهود پيرو دين خود و مسلمانان پيرو دين خود خواهند بود.خود مىدانند و بندگانشان,مگر كسى كه ستم كند يا مرتكب گناهى شود كه در اين صورت, خود و كسان خود را هلاك كرده است. يهود بنى نجار (در حقوق اجتماعى) مانند يهود بنى عوف خواهند بود. يهوديان بنى حرث وبنى ساعده و يهوديان بنى جشم و يهوديان بنى اوس و يهوديان بنى ثعلبه مانند يهوديان بنى عوفند.جز كسى كه ستم كند و مرتكب گناهى شود كه در اين صورت جز خود و اهل خود را هلاك نكرده است...(مازيار : ادامه همان قوانين قبيله اى ... معلوم نيست اهل خود چه گناهى كرده )...جفنه تيره اى است از بنى ثعلبه ودر حقوق مانند آنهاست.بنى شطيبه در حقوق اجتماعى مانند يهوديان بنى عوف اند.....
من تا آخر پيمان نامه نام قوم ديگرى از يهود را كه تحت پوشش اين پيمان نامه باشد را نديدم و به ويژه از سه قوم بنى قريظه ,نضير و قنيقاع
هيچ نامى برده نشده.
اول اينكه چرا حقوق يهوديان جداگانه بررسى شده ؟
دوم: چرا يهوديان را بسته به قوميتشان كه مربوط به كدام قوم هستند طبقه بندى كرده اند؟
------------------------
به نظر مىرسه يهوديانى كه تحت پوشش اين پيمان نامه از مال منال چندانى برخوردار نبودند و ولى يهوديان بنى قريظه و بنى نضير و بنى قنيقاع صنعت گران و كشاورزان ثروتمندترى بودند و طمع مسلمانان را بر انگيخته بودند.(البته اين قسمت آخر برداشت خودم است ولى به نظرم دليل خوبى براى حمله مسلمانان بود.)
دليل ديگر اينكه يهوديان بزرگترين اقليتى يثرب بودند كه به محمد ايمان نياورده بودند.و اين براى مسلمانان و بويژه محمد گران مىآمد.
البته اگر باز كسى در مورد بىپايه بودن اتهام خيانت به يهوديان شك داره خيالى نيست تاريخ طبرى جلو دستمه
اصلا مىدونين چيه اومديمو قبول كرديم كه يهوديان خائن هستن آيا جزاى آنها قتل عام و كوچ هاى استالينيستيه
آنچه كه خدمت شما عرضه مي شود ادعاي يكي از اسلام ستيزان فارسي زبان در شبكه جهاني اينترنت است كه ادعاي خود را تحت عنوان قتل عام اينگونه مطرح مي كند :
به نقل از تاريخ طبرى
مدت يك ماه يا 25 روز يهوديان در محاصره بودند و چون كار بر آنها سخت شد گفتندشان به حكم پيمبر تسليم شويد, و ابولبابه بن المنذر اشاره كرد كه حكم پيمبر كشتن است.
يهوديان گفتن: (به حكم سعد بن معاذ تسليم مىشويم.)
پيمبر اين را پذيرفت, و چون يهوديان تسليم شدند پيمبر خرى كه پالانى از برگ خرما داشت بفرستاد كه سعد را بياورند.
عايشه گويد: (زخم سعد بسته شده بود و جز خراشى پيدا نبود.)
ابن اسحاق گويد: (پيمبر مردم بنى قريظه را بيست و پنج روز محاصره كرد تا كار بر آنان سخت شد و خدا ترس در دلهاشان افكند و چنان بود كه وقتى قريشيان و عطفانيان برفتند حيى بن اخطب به سبب وعده اى كه با كعب بن اسد كرده بود به قلعه بنى قريظه در آمد. و چون يقين كردند كه پيمبر خدا باز نخواهد گشت تا كارشان را يكسره كند كعب بن اسد گفت: (اى گروه يهوديان خداى كار شما را چنان كرده كه مى بينيد, اكنون چند چيز به شما عرضه مى كنم هر كدام را مى خواهيد بر گزينيد.)
گفتند: (بگو چيست)
گفت: (يكى اينكه پيرو اين مرد(محمد) شويم و تصديق او كنيم كه معلوم داشته ايد كه او پيمبر فرستاده خداست و همانست كه وصف وى را در كتاب خويش مىيابيد بدينگونه جان و مال و زن و فرزندانتان محفوظ مىماند.)
گفتند: (هرگز از دين تورات نگرديم و دينى به جاى آن نگيريم.)
گفت: (اگر اين كار نمىكنيدبياييد زنان و فرزندان خويش را بكشيم و چيزى كه در خور اعتنا باشد پشت سر نگذاريم و شمشير بكشيم و سوى محمد و ياران او رويم تا خدا ميان ما و محمد داورى كند, اگر هلاك شديم چيزى به جاى نگذاشته ايم كه بر آن بيمناك باشيم و اگر فيروز شديم زن و فرزند توانيم يافت.)
گفتند: (اگر اينان را بكشيم پي از آنها زندگى به چه كار آيد؟)
گفت: (اگر اين كار را نيز نمىكنيد اكنون شب شنبه است و محمد وياران وى از طرف ما نگرانى ندارند و پايين رويم شايد به غافلگيرى برمحمد و يارانش دست يابيم.)
گفتند: (حرمت شنبه را بشكنيم و كارى كنيم كه گذشتگان كرده اند و مسخ شدند؟)
كمى جلوتر
و چون كار حكميت درباره بنى قريظه با سعد شد قومش بيامدند و او را بر خرى كه متكايى چرمين تو آن بود سوار كردند, سعد مردى تنومند بود, و او را پيش پيمبر آوردند و در راه بدو مىگفتند: (اى ابو عمرو ,با بستگان خويش نيكى كن كه پيمبر اين كار را به تو واگذار كرد تا به آنها نيكى كنى.)) (مازيار :حكم اعدام قبلا صادر شده بود و اينها فقط نمايش بود.)
ابو جعفر گويد: وقتى سعد پيش پيمبر و مسلمانان رسيد پيمبر گفت: (براى سالار خويش به پاخيزيد.) يا گفت: (براى بهترين مردان خودتان به پا خيزيد.) و قوم به پا خواستندو گفتند: (اى ابو عمرو, پيمبر حكميت درباره بستگانت را به تو واگذار كرده.)
سعد گفت: (به قيد سوگند پيمان مى كنيد كه به حكم من رضايت دهيد؟)
گفتند: (آرى.)
گفت: (و آنكه اينجا نشسته رضايت دارد؟)و به سوى جاى پيمبر اشاره كرد,اما از روى احترام بدو ننگريست.
پيمبر گفت: (آرى)
سعد گفت: ( حكم من اينست كه مردان را بكشند و اموال تقسيم شود و زن و فرزند را اسير كنند. )
پيمبر گفت: (حكم تو درباره يهودان همان است كه خدا از فراز هفت آسمان مىكند.)
ابن اسحاق گويد:آنگاه يهوديان را از قلعه فرود آوردند و پيمبر آنها را در خانه دختر بنى حارث يكى از زنان بنى نجار محبوس كرد, پس از آن به بازار مدينه كه هم اكنون به جاست رفت و گفت تا چند گودال را بكندند و يهوديان را بياوردند و در آ ن گودالها گردنشان را بزدندو شمار يهوديان ششصد يا هفتصد بود و آنكه بيشتر گويد هشتصد تا نهصد گويد.
هنگامى كه كعب بن اسد را با يهوديان پيش پيمبر مىاوردند بدو گفتند: (پندارى با ما چه مىكنند؟)
گفت: (در هيچ جا فهم نداريد مگر نمىبينيد كه هر كه را مىبرند برنمىگردد؟به خدا ما را مىكشند.)
و همچنان گردن يهودان را زدند تا كارشان پايان گرفت.
و به نقل از واقدى:چند روز از ذىقعده مانده بود كه پيمبر به غزاى بنىقريظه رفت و چون تسليم شدند بگفت تا در زمين گودالهابكندند و علىو زبير در حضور پيمبر گردن آنها را مىزدند
حتما هيتلر هم از روى دست محمد ديده بوده.
پاسخ شنيد <پاسخها از استاد بزرگوار آقاي < البرز > است>
تحت عنوان <جرثومه هاي فساد> :
بسم الله الرحمن الرحيم
اگر حركت معاصر صهيونيستي از ابزار (مظلوم نمائي) سرپوشي تبليغاتي بر سر جنايتها و خيانتهاي خويش مي گذارد...
و اگر اسطوره (جهنم اشويتس) و حكايت مجعول كشتار مليونها يهودي در آلمان نازي را وسيله اي مزورانه براي قتل عام يكصد ساله مردم فلسطين قرار مي دهد ... و در زير لواي اين مظلوم نمائي حمام خون را در سرزمين مسلمانان به پا ميكند . و در قرن 21 كودكان را قتل عام ميكند ، شهرها را ويران ميسازد ... در تاريخ قوم يهود هم حكايت جز اين نيست ، و خصلتهاي تزوير جنايت و خيانت خصيصه روشن اين قوم بوده است ، جريان تاريخي بني قريضه هم يك مرحله از داستان تاريخ و سرشت جنايتها و خيانتها بوده است .
داستان از كجا آغاز گرديد ؟
ابن هشام قديمي ترين منبع تاريخي اسلام از احوالات مدينه و يا يثرب پس از برپائي اولين مسجد ، شرح عهدنامه مكتوب و توافقنامه اقوام و مردمان يثرب را در همزيستي و احترام متقابل اديان به تفصيل نقل كرده است .
قسمت اول اين عهدنامه ، روابط بين مسلمين را شرح ميدهد و در قسمت آخر ، نوع روابط با يهود را اينگونه تشريح ميكند :
((( يهود با مومنان تا زماني كه در معرض تجاوز هستند ، انفاق كنند ،
يهود بني عوف گروهي از مومنان هستند ، بر دين خود خواهند بود و مسلمين هم بر دين خود هستند ،
جان و مالشان و بردگانشان از آن آنهاست ، مگر ظلمي و يا گناهي مرتكب گردند كه گناهكار به خود ستيز كرده است .
يهود بني نجار را همان خواهد بود كه بني عوف را.
و پس از آنكه عهدنامه تمامي طوايف يهود را نام برده و امان بخشيده است ، و به تمامي حقوقشان احترام گذارده ، چنين ميگويد :
و بر يهود نفقاتشان بايد همچنانكه بر مسلمين بايد ،
و در كنار يكديگر در مقابل كساني كه اين صحيفه را نقض كنند خواهند ايستاد.
و ميان آنها نصيحت و ياري بجاي ستيز خواهد بود ، و هيچ كس به يار و همپيمان خيانت نكند ،
نصرت و ياري براي مظلوم باشد ...
اما پس از اين عهدنامه يهود چه كردند ؟
و باز تحت عنوان <عهد شكني> :
بسم الله الرحمن الرحيم
گفتيم حركت الهي و نوپاي يثرب دعوت به همزيستي ، احترام اديان ، حقوق مساوي انسانها ، و عدل و قسط براي همگان كرد ، و در اين راستا ، هيچگونه تناسبي با بربريت معاصر قوم يهود در عهدنامه (بالفور) و جنايتهاي باندهاي تروريستي هاگانا كه پس از نفوذ صهيونيستها در سرزمين فلسطين به كمك انگليسيها هر روز و شب خانه هاي امن مسلمانان را بر سر زنان و كودكان خراب ميكردند نداشت .
آنروز در مدينه و اطرافش ، سه بطن و يا شاخه ، از قوم بني اسرائيل ، ميزيستند ، كه هر سه شاخه (به عهدنامه) مدني رسول الله پيوستند ، اين سه (بني النضير ) و (قريظه) و (قينقاع) بودند .
در سال چهارم هجرت حادثه زير پيش آمد ، كه قابل تامل است :
مردي از نجديان عرب ، به پيش رسول الله (ص) ميآيد ، و از او تقاضاي فرستادن پيام براي اسلام آوردن نجديان ميكند ، رسول الله 40 نفر از بهترينهاي مسلمان را به سر كرده نجديان عامر بن الطفيل ميفرستد ...عامر- عليرغم تعهدهاي امنيتي اوليه - فرستاده رسول خدا را به قتل ميرساند ، نامه را پاره ميكند ، و دست به كشتار تمامي فرستادگان صلح رسول خدا ميزند .
حال اينجا را توجه كنيد :
يكي از بازماندگان آن قتل عام خائنانه ، با دو نفر از بني عامر ، عشيره همان (عامر بن الطفيل) برخورد ميكند ... به فكر انتقام ميافتد و بهنگام خواب آندو را به قتل ميرساند .
و چون به خدمت رسول الله در ميآيد ، رسول خدا او را بدليل تعهدهاي عهدنامه گناهكار ميخواند ، و دستور پرداخت (ديه) دو مقتول را ميدهد .
در اينجا پاي قوم بني النضير يهودي اينگونه باز ميشود :
چون ميان (بني النضير) و (بني عامر) عقد و پيمان همسايگي بود ، پيامبر اكرم ، خود به سوي (بني النضير) رفته تا از آنان براي رساندن ديه آن دو مقتول از همپيمانانشان ياري بطلبد و آنان به ايشان وعده همكاري دادند .
و زماني كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) در انتظار اقامه قسط و عدل به كنار ديواري از خانه يهوديان در آمد ... يهوديان طراح توطئه و خيانت فرصت را غنيمت شمرده ، به بام آن منزل درآمدند ، كه سنگي بزرگ را بر سر رسول خدا فرود آرند ... كه اين توطئه با پيام وحي خنثي شد ، و پيامبر به مدينه بازگشت . و در مقابل عهد شكنان بني اسرائيل اولين حمله را آغاز نمود كه نتيجه آن كوچ عهدشكنان از آن سرزمين گرديد ...
در ميان اين طراحان توطئه ، سران يهودي همچون سلـلام بن ابي الحقيق - كنانة ابن الربيع و - حيي بن اخطب بودند كه در اين اولين حمله ، امان داده شده، و از صحنه توطئه به دور رانده شدند .
هماناني كه پس از اصرار بر توطئه و خيانت ، و مشاركت فعال ، در جنگهاي (احزاب) بر عليه مسلمانان ، در حمله بني قريظه به قتل رسيدند .
ادامه دارد ...
اسلام ستيز پاسخ داد :
آهان ... خوب شد عهد نامه را به خاطرم آوردى
اين عهد نامه به خوبى نشان مىده بنى نضير و بنى قريظه و بنى قنيقاع از قبل توسط محمد نشون شده بودن.
متن عهد نامه: (قسمت مخصوص يهوديان)
يهوديان بنى عوف امتى هستند متحد با مومنان, يهود پيرو دين خود و مسلمانان پيرو دين خود خواهند بود.خود مىدانند و بندگانشان,مگر كسى كه ستم كند يا مرتكب گناهى شود كه در اين صورت, خود و كسان خود را هلاك كرده است. يهود بنى نجار (در حقوق اجتماعى) مانند يهود بنى عوف خواهند بود. يهوديان بنى حرث وبنى ساعده و يهوديان بنى جشم و يهوديان بنى اوس و يهوديان بنى ثعلبه مانند يهوديان بنى عوفند.جز كسى كه ستم كند و مرتكب گناهى شود كه در اين صورت جز خود و اهل خود را هلاك نكرده است...(مازيار : ادامه همان قوانين قبيله اى ... معلوم نيست اهل خود چه گناهى كرده )...جفنه تيره اى است از بنى ثعلبه ودر حقوق مانند آنهاست.بنى شطيبه در حقوق اجتماعى مانند يهوديان بنى عوف اند.....
من تا آخر پيمان نامه نام قوم ديگرى از يهود را كه تحت پوشش اين پيمان نامه باشد را نديدم و به ويژه از سه قوم بنى قريظه ,نضير و قنيقاع
هيچ نامى برده نشده.
اول اينكه چرا حقوق يهوديان جداگانه بررسى شده ؟
دوم: چرا يهوديان را بسته به قوميتشان كه مربوط به كدام قوم هستند طبقه بندى كرده اند؟
------------------------
به نظر مىرسه يهوديانى كه تحت پوشش اين پيمان نامه از مال منال چندانى برخوردار نبودند و ولى يهوديان بنى قريظه و بنى نضير و بنى قنيقاع صنعت گران و كشاورزان ثروتمندترى بودند و طمع مسلمانان را بر انگيخته بودند.(البته اين قسمت آخر برداشت خودم است ولى به نظرم دليل خوبى براى حمله مسلمانان بود.)
دليل ديگر اينكه يهوديان بزرگترين اقليتى يثرب بودند كه به محمد ايمان نياورده بودند.و اين براى مسلمانان و بويژه محمد گران مىآمد.
البته اگر باز كسى در مورد بىپايه بودن اتهام خيانت به يهوديان شك داره خيالى نيست تاريخ طبرى جلو دستمه
اصلا مىدونين چيه اومديمو قبول كرديم كه يهوديان خائن هستن آيا جزاى آنها قتل عام و كوچ هاى استالينيستيه